علی جعفری

اهمیت و نقش نظریه‌ها در علم:

نظریه‌ها و مفاهیم تئوریک از ارکان اساسی علوم محسوب می‌شود. بدیهی است که بدون ذهنی فعال قادر به کشف حقیقت و حقایق جهان پیرامون نخواهیم بود. نظریه و مفاهیم تئوریک چراغ هدایت و راهنمایی به‌سوی کشف روابط علی و معلولی پدیده‌ها و مفاهیم اساسی علوم می‌باشد. در انگاره‌های ذهنی هر فرد نیرویی بالقوه وجود دارد که می‌تواند بالفعل شود، یعنی مرحله ذهنیت به عینیت تبدیل خواهد شد.

در علوم تجربی و اثباتی مرحله مشاهده پذیری و فرضیه‌سازی به سوی کشف حقایق و پدیده‌ها باید بر پایه مشاهدات عینی و آزمایشگاهی قرار گیرد تا تأیید و ابطال فرضیه به صورت قانونی و کلی و جهان‌شمول با محاسبات داده و مقیاس و شاخص به طور دقیق انجام شود،

: جناب حافظ سرودند

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

:سالیان سال بعد صائب سرودند

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

اگر چیزی کسی بخشد زمال خویشتن بخشد

نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

:سالیان سال بعد شهریار سرودند

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند

نه بر آن ترک شیرازی که شور افکند دل ما را

:و سالیان سال بعد یکی از شاعران کوچه و بازار زیر لب گفت

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم یه من کشک و دو من قارا

سر و دست و تن و پا را ز خاک گور می دانیم

زمال غیر می دانیم سمرقند و بخارا را

و عزرائیل ز ما گیرد تمام روح و اجزا را

چه خوشتر می تواند باشد ز آن کشک و دو من قارا؟

نويسنده: كارل گوستاو يونگ (1)
منبع: ماهنامه سياحت غرب/ مركز پژوهش­هاي اسلامي صدا و سيما/ سال چهارم/ شماره سي­و هشتم/ شهريور 1385
چكيده:
انسان مدرن دركنار جهان قرار دارد، نسبت به گذشته و تاريخ احساس بي­نيازي مي­كند و خود را درنقطه اوج وكمال مي­بيند. از نگاه او، گذشته متروك است و همين غرور فريبنده باعث شده است كه انسان مدرن از دين و اعتقادات فاصله بگيرد و به آرمان­هايي چون توسعه تكنولوژي، دموكراسي اجتماعي و تضمين منافع اقتصادي دل ببندد. اما وقوع تحولاتي چون احساس پوچي از درون و بروز جنگ جهاني در بيرون باعث شد تا اين انسان در يك وضعيت عدم اطمينان فروبيفتد. راه برون رفت از اين وضعيت، به اعتقاد نويسنده، توجه دوباره انسان به ارزش­هاي ديني است. البته نه آن دين مادي شده انسان مدرن، بلكه ديني كه منشا الهامات و فيوضات الهي باشد.
انساني كه وي را مدرن مي­خوانيم- يعني انساني كه نسبت به زمان حاضر بلاواسطه آگاه است- به هيچ­وجه انسان معتدلي نيست. او بيشتر مثل انساني مي­ماند كه روي قله­اي ايستاده است و خود را كاملاً جداي از جهان مي­داند و در جايي قرار دارد كه آينده بي­پايان پيش روي او است و بالاي سرش آسمان­ها هستند؛ و در پايين، همة بشريت با تاريخي با همه ابهامات دوران باستان قرار دارد